रविवार, १५ जानेवारी, २०१७

सावली विसरली आज .. सूर्य सरताज

सावली विसरली आज
सूर्य सरताज
शुभ्र जरतारी
धावते सोडूनी हात
रंग बरसात
गगन किनारी
अलवार वाकली सांज
राऊळी झांज
मुग्ध गाभारा
लहरून पसरतो गंध
फुलाचा मंद
वाहतो वारा
हृदयास पिसे सावळे
सूर कोवळे
कोठुनी येती
थिरकती बांधुनी चाळ
किती लडिवाळ
मनाच्या मीती
ओढाळ मनाला ध्यास
खुळा अदमास
निळ्या स्वप्नांचा
हृदयास लावतो पंख
हवासा डंख
तुझ्या ओठाचा
सोडूनी चालले गाव
कुठे ना ठाव
कोणती बाधा
स्पर्शात रंगले अंग
उरी श्रीरंग
जाहले राधा
- प्राजू

गुरुवार, १२ जानेवारी, २०१७

माझे शिवार सोनेरी

माझे शिवार सोनेरी .. नाचे वाऱ्यात गुंतून
जसा हिरवा शिरावा येतो वयात रंगून
ओली बाळंतीण माती, कशी कौतुकाने पाही
तिला फुटलेला पान्हा, वाहे दिशातून दाही
पुरविले किती बाई , ओल्या मातीचे डोहाळे
आता हसतात लोम्ब्या, घेत वाऱ्याचे हिंदोळे
तान्ह्या दाण्याचे गं रूप.. जणू निरागस मूल
कुंची टोपडी पोपटी पायी पैंजणाचे फूल
कसा तरारुनी पहा आला वयात बहर
दाणा टपोर टपोर .. ओढे पानांची चादर
कसे फुलते शिवार.. घेत रंग रोज नवे
त्याच्या रुपास भुलती.. किती पाखरांचे थवे
आता आभाळा तुलाही, आण पिकाची या खुळ्या
नको तोडून तू टाकू.. माझ्या फुलाच्या पाकळ्या
तीट जिवाची ग माझ्या लावा सुगीच्या यौवना
लिंबलोण ओवाळून टाक जरा तू गगना
-प्राजू

फुलराणीसम फुलून यावे

फुलराणीसम फुलून यावे
हिरव्या नवथर गवतावरती
कुणीच ना पण भाळावे वा
कवन रचावे माझ्यावरती
लक्षलक्ष या स्वर्ण शलाका
प्रवास त्यांचा हा अवगामी
एक अनामिक अतर्क्य हिरवी
आतून माझ्या वाहे उर्मी
वारा पाऊस ऊन होऊनी
अंश मनाचा जरी विखरतो
भुरभुरत्या सावरी परी मग
उडतो फिरतो अन् भिरभिरतो
कोंब कोवळ्या आनंदाचे
सजती लेऊनी रंग भाबडे
निष्पर्णाला चैतन्याचे
जणू वाटते असे वावडे
कुठे कुणाच्या हुंकारांनी
सळसळते पानांची दाटी
आयुष्याचे गीत अकल्पित
दरवळते या अधि-या ओठी
कशी मनाची अशी अवस्था
स्थैर्य म्हणू की म्हणू अधांतर
सौख्याशी ना नाते तोडत
ना दु:खाला देते अंतर
- प्राजू

Page copy protected against web site content infringement by Copyscape